Mewa reż. Katarzyna Minkowska

Poziomy plakat w błękitach. Na dole biały napis MEWA, za nim sylwetki aktorów. Niektórzy blisko innych, uśmiechnięci, inni odsunięci, poważni. Kilka twarzy lekko rozmazanych.

„Mewa” to dramat Czechowa, w którym na pierwszy plan wysuwają się tęsknota za miłością oraz potrzeba tworzenia. Z charakterystyczną dla współczesności wrażliwością reżyserka Katarzyna Minkowska oraz dramaturżki – Marta Lewandowska i Joanna Połeć – wraz z zespołem aktorskim dokonują dziś reinterpretacji tego klasycznego tekstu. Przenoszą bohaterów w dzisiejsze realia, zadając pytania o to, jak odnaleźliby się we współczesnym świecie. Aktorzy i aktorki starają się na nowo zdefiniować ikoniczne postaci Czechowa, badając język, jakim mogłyby posługiwać się dzisiaj oraz dynamikę łączących ich relacji. W pracy poszukują emocjonalnych stanów, które odzwierciedlają różne rodzaje pragnienia miłości oraz to, jak dzisiaj artyści zapisują swoje życie w sztuce.

Jaką rolę w dzisiejszym świecie odgrywałaby Arkadina? Czy byłaby ikoną kultury? Jak wyglądałby spektakl stworzony przez Trieplewa?  Postawiłby na autorski tekst, czy zdecydował się na adaptację? I wreszcie, pytanie, które jest na ustach całego środowiska – jaki teatr chcemy oglądać we współczesnych czasach?

Aktorzy zaangażowani w spektakl wzięli udział w warsztatach przeprowadzonych przez Grzegorza Łabudę i Jakuba Margosiaka z Michael Chekov Acting Lab. Pozwoliło im odkryć nowe ścieżki do swoich postaci, otwierając przed nimi możliwości głębszego wniknięcia w role i poszukiwania w sobie postaci.

„Mewa” na podstawie przekładu Agnieszki Lubomiry Piotrowskiej

Dyplom studentek i studentów IV-ego roku kierunku aktorstwo, specjalność: aktorstwo dramatyczne.

W spektaklu wykorzystywane są światła stroboskopowe.

Czas trwania spektaklu: 2h 10 minut

Spektakl zdobył Grand Prix na tegorocznym Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. Werdykt można znaleźć TUTAJ

 

__________

Licencja na korzystanie z przekładu dramatu na j. polski, opracowania dramaturgicznego, muzyki ilustracyjnej oraz ilustracji muzycznej została udzielona przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS.

Grafika przedstawiająca niebieskie logo ZAIKS i napis "sprzyjamy wyobraźni"

 

 

 

 

 

 

 

 

__________

RECENZJE:

„Wysokie loty Mewy” Jacek Mroczek, TeatrVaria

„MEWA” Rafał Turowski

„MEWA” Ewa Bąk, Okiem widza

„Odnajdywanie prawdy w sztuce oraz ponadczasowych uczuciach” Anna Czajkowska, Teatr dla wszystkich

„O jaki teatr” Adrianna Wolińska

“Mewa cudownie magiczna”, Alicja Cembrowska

„Jak zrobić spektakl dyplomowy”, Lidia Kępczyńska, Dwutygodnik

„Nieszczęśliwe związki”, Malwina Głowacka, teatralny.pl

„Cierpienie ludzkie i artystyczne”, Anna Wasilczyk, Dziennik Teatralny

Pionowy plakat w błękitach. Na górze biały napis MEWA, pod nim sylwetki aktorów. Niektórzy blisko innych, uśmiechnięci, inni odsunięci, poważni. Kilka twarzy lekko rozmazanych.

Zdjęcia z próby | fot. Bartek Warzecha
Zdjęcia z próby | fot. Zuzanna Mazurek
Fot. Michał Mazurek
Zdjęcia z prób | fot. Zuzanna Mazurek
Poziomy plakat w błękitach. Na dole biały napis MEWA, za nim sylwetki aktorów. Niektórzy blisko innych, uśmiechnięci, inni odsunięci, poważni. Kilka twarzy lekko rozmazanych.

reżyseria:
Katarzyna Minkowska

dramaturgia:
Marta Lewandowska, Joanna Połeć

choreografia:
Krystyna Lama Szydłowska

scenografia i kostiumy:
Łukasz Mleczak

muzyka:
Wojciech Frycz, Kuba Dyniewicz

światło:
Monika Stolarska

zespół aktorski:

Roześmiana kobieta w futrze. Jasne, brązowe włosy spływają luźno.

Julia Banasiewicz

Mężczyzna w ciemnym korytarzu. Unosi ręce, jakby tańczył. Zaciska wargi, układa je w dzióbek.

Aleksander Buchowiecki 

Łysy mężczyzna siedzi w fotelu, rozwiązuje krzyżówki. Na ramieniu opaska od ciśnieniomierza.

Maksymilian Cichy

Mężczyzna z krótkimi włosami trzyma przed twarzą kamerę. Za nim, na ekranie zbliżenie na jego oczy.

Kuba Dyniewicz

Portret mężczyzny na szarym tle. Ma jasne, kręcone włosy, niebieskie oczy. Lekko przechyla głowę na bok.

W spektaklach granych 16 i 17 września Kubę Dyniewicza zastąpi Stanisław Kawecki

Blondynka w brązowej sukience kuca. Jasne oczy unosi ku górze.

Maja Kalbarczyk

Zdjęcie kobiety wykonane od dołu. Wygląda jakby się przewracała - jest pochylona, ma szeroko otwarte oczy.

Maria Kresa

Mężczyzna na klatce schodowej. Stoi w rogu z niewielkim notesem. Zaciska usta, zerka w bok.

Kacper Męcka

Na parapecie niewielkiego okna siedzi wysoki mężczyzna. Trzyma bukiet czerwonych tulipanów.

Tomasz Obiński

Szatynka w garderobie. Podpiera głowę dłonią, zerka na swoje odbicie w lustrze.

Magdalena Parda