Kosmos reż. Waldemar Śmigasiewicz

Plakat spektaklu. Na ciemnobeżowym tle szkic czarną kreską: ludzka głowa. Oczy czarne, usta szeroko otwarte. Głowa otwarta, wypadają z niej chaotyczne linie, strzałki, przypadkowe kształty.

„Kosmos” to powieść wieńcząca dokonania pisarskie Witolda Gombrowicza. Ukończona w roku 1964 w Vence, mroczna i wieloznaczna, podejmuje wszystkie wątki twórczości wybitnego pisarza, z motywem buntu przeciw Rodzinie na czele. Rzeczywistość powieściowa i sceniczna ukazuje zakopiańskie letnisko, natłok zdarzeń i faktów, bohaterów poszukujących sensu w bezsensie oraz desperackie próby uczynienia z chaosu składności i symetrii – jako niezwykle pojemnej metafory egzystencjalnych i filozoficznych lęków współczesnego człowieka. „Przedustawny porządek” przestaje istnieć, bohaterowie nie mogą mu sprostać własną myślą, akcja zamienia się w detektywistyczny thriller, a wszystko, co ich otacza, staje się nieodgadnione i tajemnicze. To warsztatowe ćwiczenie, dzięki pasji i zaangażowaniu studentów IV roku, rozrosło się w trakcie prób do formy dramatycznej, pozostając jednak wciąż warsztatowym ćwiczeniem. Pracowaliśmy z radością i rozmysłem, porządkując doznania i myśli skupione wokół zasady „stwarzania” oraz powoływania subiektywnego świata pomyślanego bohaterów. Dziś chcielibyśmy przedstawić efekt naszej pracy. Pracy nad adaptacją powieści Witolda Gombrowicza KOSMOS.

Przedstawienie trwa 90 minut bez przerwy.

___________

Licencja na korzystanie z utworu dramatycznego, adaptacji scenicznej oraz muzyki ilustracyjnej została udzielona przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS.

Grafika przedstawiająca niebieskie logo ZAIKS i napis "sprzyjamy wyobraźni"

 

 

 

 

 

 

 

 

___________

Recenzje:

Kosmiczny Berg, Jacek Mroczek, „Teatr Varia”

„Kosmos” – uporządkowany chaos Gombrowicza, Wiesław Kowalski, „Teatr dla Wszystkich”

fot. Zuzanna Mazurek
Plakat spektaklu. Na ciemnobeżowym tle szkic czarną kreską: ludzka głowa. Oczy czarne, usta szeroko otwarte. Głowa otwarta, wypadają z niej chaotyczne linie, strzałki, przypadkowe kształty.

Adaptacja sceniczna, światła i reżyseria:
Waldemar Śmigasiewicz

Muzyka:
Mateusz Śmigasiewicz

Technika światła:
Mirosław Rupp

Dźwięk:
Szymon Nalepa

Kostiumy:
Maria Kresa

Plakat:
Tomasz Obiński

OBSADA

Zdjęcie z fleszem. Portret szatynki z ulizaną grzywką. Ma duże, jasnoniebieskie oczy, rozchylone wargi.
Julia Banasiewicz

Profil blondynki ze związanymi włosami. Nadmuchuje żółty balon.
Maja Kalbarczyk

Portret blondynki o pociągłej twarzy. Włosy zmierzwione, powieki opadają, usta lekko podpuchnięte.
Maria Kresa

Portret kobiety o zaokrąglonej twarzy. Oczy ciemne, przy dolnej wardze strupy.
Julia Ćwian

Uśmiechnięta szatynka w kraciastej koszulce. Szeroko otwiera oczy, unosi brwi.
Klementyna Lamort de Gail

Ujęcie z góry na mężczyznę z krótką, prostą grzywką. Wpatruje się w obiektyw. Część jego sylwetki zasłaniają czerwone refleksy odbitego światła.
Aleksander Buchowiecki

Portret łysego mężczyzny. Wąsy zakręcone, broda ciemna, gęsta. Na nosie okrągłe okulary w cienkich, złotych oprawkach.
Maksymilian Cichy

Portret szatyna. Twarz długa, smukła, włosy zmierzwione. Spojrzenie obojętne, jedna brew uniesiona.
Tomasz Obiński

Mężczyzna z burzą loków siedzi na krześle. W skupieniu przegląda notatki.

Karol Osentowski